การทำเครื่องถม

เครื่องถม

การบรรจุเป็นงานศิลปะและงานฝีมือ โครงการแรกพร้อมกับการทอผ้าที่สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถขอให้มีอาชีพเสริมสำหรับคนยากจน ซึ่งเป็นความตั้งใจของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวที่จะช่วยลดความทุกข์ทรมานของคนจนสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถจึงบรรลุพระราชดำริพระองค์เห็นว่าช่างฝีมือทำเครื่องบรรจุโบราณทุกวันหายากและเมื่อทั้งคู่ไปเยี่ยม คนภาคใต้เขาเห็นว่าเครื่องบรรจุที่จังหวัดนครศรีธรรมราชเป็นงานฝีมือที่ควรได้รับการอนุรักษ์และส่งเสริม เพื่อให้สภาพแวดล้อมการทอผ้าไหมที่ไม่เอื้ออำนวยเครื่องบรรจุมีชื่อเสียงอยู่แล้ว ควรใช้เพื่อส่งเสริมให้ครูสมัครงานดังนั้นโปรดตั้งแผนกบรรจุและให้นายนิดเจียศิริเป็นอาจารย์สอนคนนครศรีธรรมราชให้สอนในแผนกนี้
เครื่องบรรจุเป็นงานศิลปะของศิลปะที่ซับซ้อนที่เก่าแก่ มีหลักฐานว่าประเทศไทยกำลังทำเครื่องบรรจุจากโปรตุเกส ซึ่งมาถึงประเทศไทยในจังหวัดนครศรีธรรมราชประมาณปีพ. ศ. 2561 เครื่องบรรจุเป็นเครื่องบูชาของกษัตริย์ไทยตั้งแต่สมัยอยุธยาจนถึงปัจจุบัน ในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชโปรดให้เจ้าหลวงจังหวัดนครศรีธรรมราชจัดหาช่างเทคนิคที่มีทักษะในการทำเครื่องบรรจุเพื่อส่งมอบให้กับพระเจ้าหลุยส์ที่สิบสี่ในประเทศฝรั่งเศส สามารถพูดได้ว่าเครื่องบรรจุมันยังเป็นบรรณาการที่สำคัญต่อพระมหากษัตริย์ไทยมักจะให้แก่กษัตริย์ต่างประเทศ
ฟิลเลอร์ไทยทั้งในสมัยอยุธยาและรัตนโกสินทร์ได้ทำอย่างต่อเนื่อง ในกรุงเทพมีหมู่บ้านหนึ่งชื่อพานถม ใกล้สะพานแห่งชาติเฉลิมพระเกียรติถนนพระสุเมรุอาชีพของทั้งหมู่บ้าน หมู่บ้านนี้อพยพมาจากนครศรีธรรมราชในสมัยรัชกาลที่ 1
มี 5 ขั้นตอนในการทำเครื่องบรรจุ
1. การทำรีเอเจนต์โดยใช้โลหะ 3 ชนิด: ตะกั่วทองแดงเงินละลายด้วยกันในเบ้าหลอมขัดด้วยกำมะถันสีเหลืองเพื่อทำอัลลอยด์สีดำ แล้วนำไปบดจนละเอียดจนได้ “น้ำยาถม” (Reclamation liquid) ซึ่งเป็นน้ำยาถนอมที่ดีมีสีดำเงาสีเงิน
2. การขึ้นรูปเป็นการเตรียมรูปทรงโลหะการแตะต้องแม่พิมพ์จะมีแม่แบบหรือพื้นผิวโลหะขัดให้เรียบด้วยกระดาษทรายน้ำ
3. การแกะสลักการแกะสลักจะเขียนทุกรูปแบบด้วยหมึกก่อน แล้วแกะสลักลวดลายลงในร่องลึกพื้นที่ที่แกะสลักเข้าไปในร่องคือพื้นที่ที่จะเติมไส้ รูปแบบที่เป็นที่นิยมคือลวดลายไทยเช่นลวดลายยกนูนกระจังดอกไม้
4. การบรรจุการกรอกการกรอกจะต้องเต็มไป ทำให้เท่าเทียมและเป่าความร้อนด้วยเครื่องเป่าลมความร้อนจะทำให้ของเหลวเติมโลหะ
5. การขัดพื้นผิวโลหะเมื่อถูกความร้อนอาจหยาบหยาบเม็ดละเอียดด้วยน้ำถมหรือสาดหากลวดลายดูแข็งไม่บอบบาง: 54)
การบรรจุหรือการบรรจุเป็นวิธีการประดิษฐ์ภาชนะและเครื่องประดับที่เป็นเงินหรือทอง แต่ได้รับความนิยมจากโลหะที่มีเงินมากกว่าโลหะอื่น ๆ การประดิษฐ์การออกแบบเครื่องประดับหรือภาชนะบรรจุแบบไทยมีหลักฐานที่แสดงว่าเครื่องบรรจุได้ทำมาตั้งแต่สมัยอยุธยา ระยะเวลา ซึ่งสอดคล้องกับช่วงเวลาของสมเด็จบรมไตรปิฎกนาฏนาถ แต่เครื่องบรรจุที่เก่าแก่ที่สุดในโลกคือเครื่องบรรจุแบบโรมันซึ่งมีกระบวนการทำเช่นประเทศไทยดังนั้นจึงสันนิษฐานว่าเครื่องบรรจุมาถึงประเทศไทยได้ 2 วิธีคือ: ชาวโปรตุเกสที่มาค้าขายกับไทยในสมัยรัชกาลที่ 2 ในช่วงเช้า เนื่องจากมีข้อตกลงทางการค้ากับอินเดียที่นครศรีธรรมราชและเครื่องบรรจุเกิดครั้งแรกในนครศรีธรรมราช ปัจจุบันเครื่องบรรจุนครศรีธรรมราชยังคงมีศิลปะที่สวยงามและเป็นเอกลักษณ์ของไทย และเป็นเครื่องบรรจุที่มีชื่อเสียงมากเครื่องนครพนมมีทั้งไส้ดำและไส้ทอง
สำหรับการฝากทองคำมันแตกต่างจากสารตัวเติมอื่น ๆ ทองจะใช้ทั้งเงินโลหะและทองคำบริสุทธิ์ผสมกัน การใช้ทองคำที่หลอมละลายบริสุทธิ์แล้วเคลือบลงบนโลหะเงินลวดลายที่เป็นเอกลักษณ์เป็นชุดเพื่อสร้างความงาม แต่ทองคำที่ใช้จะต้องเป็นแบบเคลือบหลายชั้นเพื่อที่จะทำให้แท่งทองคำไปที่น่านมีความเหมาะสมที่จะเรียกเครื่องบรรจุนี้ว่า “ถมตะทอง” หรือ “ถมทอง”

ก่อนที่จะทำการเติมทองคำบริสุทธิ์รีดเป็นแผ่นบาง ๆ หั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ และบดจนผสมกับปรอทกวนไปรวมกันเป็นเนื้อเดียวเรียกว่า “ทองคำเปียก” แล้วนำวัตถุไปสัมผัสทองเพื่อทำความสะอาดความเค็มด้วยน้ำส้มมะขาม หรือน้ำมะนาวเช็ดทำความสะอาดตาทองลวดลายที่คุณต้องการในการตกแต่งเมื่อถูกความร้อนปรอทจะระเหย แต่ทองที่ถูกสัมผัสด้วยแถบต้องทำซ้ำหลาย ๆ ครั้งจนได้ความหนาตามที่ต้องการไส้ทองเคลือบเป็นภาชนะเงินลวดลาย การมีลวดลายที่สวยงามและแตกต่างจากการอุดสีดำการทำเครื่องบรรจุในปัจจุบันใช้กรดกัดในรูปแบบแทนที่จะแกะสลักด้วยมือทำให้งานหยาบไม่สวยประณีตละเอียดอ่อน

การทำเครื่องบรรจุในประเทศไทยนอกเหนือจากวิธีการแกะสลักโลหะลงบนร่องลึก เพื่อที่จะเติมเต็มลวดลายของแกะซึ่งเป็นวิธีการแกะลวดลายลงในเครื่องบรรจุแบบดั้งเดิมในปัจจุบันมีรูปแบบของเครื่องบรรจุ โดยการใช้การกัดกรดตามรูปแบบที่เขียนไว้วิธีการทำก็คือการใช้สารละลายที่ไม่ต้องใช้การกัดกรด พื้นที่ที่เป็นแถบต้องมีร่องลึก ไม่จำเป็นต้องใช้วิธีแก้ปัญหา บริเวณที่เป็นกรดจะกัดเข้าไปในร่องลึก ข้อดีของการทำเครื่องถมที่เต็มไปด้วยกรดจะได้รับรูปแบบที่ซับซ้อนกว่าการใช้เครื่องมือแกะสามารถทำได้มากและใช้เวลานานกว่าจะทำซึ่งอุปกรณ์ถามหาการกัดกรดนี้เจ้าหญิงจุฑาธุระ Dilok จึงคิดว่าจึงต้องทำ เครื่องถมที่ถมจุฑาตรา

คำว่า “Thom Chutha Toh” เป็นชื่อของเครื่องบรรจุที่สมเด็จพระเจ้าพี่ชายจุฑาธุระธาราดิลกได้พัฒนากระบวนการที่รวดเร็วและมีประสิทธิภาพมากขึ้น โดยการนำวิธีการเขียนรูปแบบและวิธีการถ่ายภาพมาใช้ในการทำเครื่องบรรจุแทนการแกะสลักลวดลายดั้งเดิมซึ่งช้าเพราะต้องผ่านหลายขั้นตอน นอกจากนี้เมื่อใช้กระบวนการแกะสลักลวดลายแบบดั้งเดิมไม่สามารถจัดการกับรูปร่างที่ยากได้เพราะจะทำให้รูปร่างเสียหายและจะทำให้ยากที่จะรักษาเหมือนเดิมและเสียเวลามากเช่นกันวิธีการผลิตเครื่องบรรจุเป็นเช่น ดังต่อไปนี้
1. วิธีการทำเครื่องบรรจุโดยการเขียนลวดลายและการกัดกรด
2. วิธีการทำเครื่องบรรจุโดยใช้รูปแบบที่เป็นกรด
2.1 การสร้างแบบจำลองในแก้วโดยอาศัยวิธีแก้ปัญหาคอลลอยด์ (ใช้ในยุคที่การถ่ายภาพไม่เติบโต)
2.2 รูปแบบการถ่ายภาพบนแผ่นฟิล์มซึ่งยังคงใช้อยู่ในปัจจุบันกระบวนการและวิธีการต่าง ๆ ที่เขาคิดค้นคิดค้นทำให้อุตสาหกรรมเครื่องบรรจุไทยสามารถพัฒนางานได้อย่างรวดเร็วและตัดขั้นตอนต่าง ๆ เพื่อให้เครื่องจักรมี 4 ขั้นตอน (จากการเติมแบบดั้งเดิม เครื่อง) นอกจากผลประโยชน์ทางวิชาการแล้วยังส่งผลให้เครื่องบรรจุเป็นที่แพร่หลายมากขึ้นในหมู่ผู้ใช้และได้สืบทอดมรดกแห่งชาติมาจนถึงปัจจุบันเช่นกันเป็นที่ทราบกันทั่วไปทั้งในประเทศและต่างประเทศทั่วโลกว่าถ้าเป็นการถมลักษณะนี้จะต้อง การบุกเบิก ซึ่งเรียกตามชื่อของนักประดิษฐ์
ลักษณะของ Thomchutha Chut มีดังนี้: ด้านหลังของลวดลายเป็นพื้นผิวเรียบสวยงาม
1. รูปแบบดีมากและคมชัด
2. การปรากฏตัวของรูปร่างจะสวยงาม
3. โดยทั่วไปจะมีเพียงไส้เงิน (อุดสีดำ) เท่านั้นไม่นิยมทองเพราะพื้นจะหลุดง่าย
4. การใช้วิธีการแต่งตัวโดยแกะเพราะจะช่วยป้องกันการแตกร้าวของพื้นไส้ เนื่องจากรูปแบบลวดลายที่เกิดจากการกัดกรดนั้นลึกและราบรื่น
5. สามารถทำเป็นรูปแบบของเครื่องบรรจุยาก
6. สามารถผลิตเครื่องบรรจุเดียวกันเป็นจำนวนมาก
7. วัสดุพื้นผิวที่เกิดจากการกัดกรดและการออกแบบลวดลายจะหายไป (มนตรีจันทพันธ์ 2535: 246 – 247)

การทำเครื่องบรรจุของศูนย์ศิลปะและหัตถกรรมเป็นเครื่องบรรจุโบราณของวัดนครศรีธรรมราชที่เรียกว่า “เครื่องถมนคร” ด้วยคุณค่าของงานฝีมือความงามอันงดงามสอนทั้งการทำไส้ดำและไส้ทองใช้กรอบโลหะที่เป็นโลหะเงินซึ่งเป็นเงิน 100 เปอร์เซ็นต์ไม่ใช่เงิน มีคุณค่าของงานฝีมือมาตั้งแต่การแกะสลักลวดลายและลายทางทุกรูปแบบเป็นลวดลายไทยดั้งเดิม ใช้วิธีการแกะสลักเพลาหรือแกะเพื่อทำให้รูปแบบที่ละเอียดอ่อน บางชิ้นตกแต่งฝาของคาร์ทริดจ์พื้นที่ที่ปิดโดยการฝังอัญมณีเช่นอัญมณีสีขาวหรือเพชรให้สวยงามและมีคุณค่ามากขึ้น ซึ่งเป็นการสร้างสรรค์ที่แปลกประหลาดจากสไตล์ดั้งเดิมที่เคยมีมาในอดีต

เครื่องบรรจุกระแสไฟฟ้าที่นิยมกับการกัดกรดเป็นรูปแบบแทนที่จะแกะสลักด้วยมือในจังหวัดนครศรีธรรมราชยังคงใช้วิธีการเติมแบบดั้งเดิมซึ่งรักษากระบวนการและคุณภาพของศิลปะพื้นบ้าน … จากหลักฐานที่จังหวัดนครศรีธรรมราชเป็นอย่างมาก มีชื่อเสียง จนกระทั่งเรียกว่า “เครื่องถมธร” เพราะนครศรีธรรมราชผลิตเครื่องบรรจุอย่างประณีตประณีต … เครื่องบรรจุที่มีทั้งการบรรจุและเติมจากเครื่องประดับขนาดเล็กเช่นแหวนกำไลเข็มกลัดเข็มกลัดชิ้นใหญ่เช่นพานขันโตกถาดโลหะเงินสวย แพทเทิร์นลายไทยแพทเทิร์นแกะสลักด้วยมือ ไส้ในกล่องเป็นสีดำสนิท ไม่มีมีดหรือปุ่มทั้งรูปร่างของเครื่องและเครื่องประดับยังคงรักษาเอกลักษณ์ดั้งเดิมดีมาก เครื่องบรรจุชนิดอื่นที่ใช้ทองคำบริสุทธิ์ละลายแล้วเคลือบลงบนเนื้อเฉพาะเงินที่เป็นลวดลายสร้างลวดลายที่สวยงาม แต่ทองคำที่ใช้ต้องเคลือบหลายชั้นเพื่อให้แท่งทองคำหนาพอ เรียกเครื่องบรรจุนี้ว่า “Thong Thong” หรือ Thom Thong การทำแผ่นทองคำให้รีดทองคำบริสุทธิ์แล้วรีดเป็นแผ่นบาง ๆ หั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ แล้วบดเป็นผงผสมกับปรอทกวนเป็นเนื้อเดียวเรียกว่า “ทองคำเปียก” จากนั้นนำวัตถุทั้งหมดที่จะทำความสะอาดด้วยน้ำมะขามหรือน้ำมะนาวจากนั้นเช็ดทำความสะอาด ตะทองหรือแตะทองในรูปแบบที่คุณต้องการตกแต่งเมื่อถูกความร้อนปรอทจะระเหยออกไปเหลือเพียงทองคำที่สัมผัสกับลวดลายเท่านั้น ต้องทำซ้ำหลาย ๆ ครั้งจนได้ความหนาตามที่ต้องการจากนั้นตกแต่งลวดลายเพื่อทำให้ลวดลายชัดเจนยิ่งขึ้นการเติมทองคำเป็นการเคลือบภาชนะเงินเพื่อให้ได้ลวดลายที่สวยงาม และสีที่แตกต่างจากการอุดสีดำการเติมทองคำนั้นทนทานกว่าการชุบทองและยังมีความสวยงามที่ยอดเยี่ยมอีกด้วย ทมทองมีราคาสูงตามมูลค่าของวัสดุเช่นทองคำ (วรรณรัตน์อิน – อัม, 1992: 54 – 56)

ทำไมโปรดจัดตั้งแผนกเพื่อเติมเพราะในเวลาที่สมเด็จฯ เปลี่ยนวังให้อยู่ที่วัดทักษิณราชนิเวศน์ จังหวัดนราธิวาสในปี พ.ศ. 2522 ณ เวลานั้นนิคมพัฒนาภาคใต้ซึ่งตั้งอยู่ที่อำเภอกิ่งคีรีจังหวัดนราธิวาสมีผู้คนมากมายจากภาคอีสาน เนื่องจากมีความต้องการที่อยู่อาศัยและอาศัยอยู่ในหน่วยงานราชการดังนั้นการจัดหาสิ่งของจำเป็นเช่นข้าวและเครื่องใช้และจ่ายเงินให้ชาวบ้านทุกเดือน แต่ไม่มากครอบครัวอีสานทั้งสองที่อพยพมาตั้งแต่ไม่มากทั้งครอบครัวอีสานที่อพยพมามีลูกจำนวนมาก ชีวิตช่างยากเหลือเกิน … ดังนั้นเขาจึงปลูกไหมหม่อนในภาคใต้ซึ่งไม่เคยทำมาก่อน แต่เนื่องจากสภาพอากาศไม่เอื้ออำนวยต่อการเลี้ยงดูจึงไม่ประสบความสำเร็จเพราะแม้ว่าใบหม่อนจะมีใบที่สวยงาม แต่มันเป็นโรคและเมื่อมาถึงกระบวนการของหญิงสาวเธอก็แทบจะทิ้ง … เขามีพระราชดำริว่าการบุกเบิกทำงาน เป็นงานศิลปะชั้นเยี่ยมที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศไทย ในพระบรมมหาราชวังมีภาชนะบรรจุที่ใช้เป็นเครื่องเคลือบด้วยทองคำและชุบทองเช่นเดียวกับยาราชาวดีหลายชนิดและในส่วนของเขาเองโปรดใช้เครื่องบรรจุเพื่อเป็นแขกของราชวงศ์ แต่เป็นเพราะวันอันยาวนานต้นทุนการผลิตเพิ่มขึ้นและช่างนับถอยหลัง สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถจึงมีพระราชดำริว่าเรื่องของการถกเถียงเรื่องนี้กำลังจะเสื่อมสภาพลง แหล่งที่มาของการบรรจุเป็นเพียงแหล่งเดียว ในจังหวัดนครศรีธรรมราชที่ยังคงเก็บรักษาอาสาสมัครหลายคนของเขา … ดังนั้นเขาจึงขอให้อาจารย์กรอกหลักสูตรจากนครศรีธรรมราชให้กับนักเรียนและนักเรียนโดยการสอนให้เป็นต้นแบบในจังหวัดนราธิวาสจากนั้นนำนักเรียนที่นราธิวาส ตัวเองและนักเรียนจากครอบครัวอีสานมาเรียนที่จิตรลดา พระราชวังดุสิตและใช้เต็นท์ที่ทอเป็นสถานที่เรียนรู้ดังนั้นจึงถือว่าแผนกทอผ้าไหมและแผนกบรรจุนี้เริ่มต้นที่นี่ก่อนแผนกอื่น ๆ (กองวรรณคดีและประวัติศาสตร์ 1994: 16 – 16)

การเติมเป็นศิลปะที่เกิดขึ้นจากความคิดของช่างไทยในอดีต ผู้ที่พยายามหาวิธีตกแต่งและตกแต่งเครื่องใช้และเครื่องใช้ต่าง ๆ อย่างสวยงามโดยอาศัยเงินและการใช้ยาซึ่งเป็นโลหะผสมที่ช่วยทำให้การตัดสีเพื่อสร้างลวดลายที่ชัดเจนทั้งการบรรจุและเครื่องบรรจุมีกระบวนการที่คล้ายกันและเกิดขึ้นโดย ทักษะของช่างไทย ซึ่งสันนิษฐานว่างานฝีมือทั้งสองนี้ได้ทำมาตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนต้นและต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน แต่ช่างกลทั้งสองประเภทนี้ได้ลดจำนวนลงบ้างยังมีสถานที่บางแห่งในบางแห่งเช่นนครพนมหรือนครศรีธรรมราชเครื่องบรรจุ … ในภาษาอังกฤษใช้คำว่า niello และในเอนไซม์ fidgeti มาจากภาษาละตินคำ ingellum ซึ่งมาจากคำว่าไนเจอร์ซึ่งหมายถึงคำและความรู้ที่เกี่ยวข้องกับการเติมในตะวันตก มันบอกว่ามันมาจากตำราของ Eriksius, ชาวโรมันและเท่าที่ค้นพบเครื่องบรรจุที่เก่าแก่ที่สุดในฐานะพลเมืองโรมัน และเท่าที่ค้นพบเครื่องบรรจุที่เก่าแก่ที่สุดที่เป็นของชาวโรมันซึ่งคาดว่าจะถูกสร้างขึ้นก่อนที่โรมสำหรับการกรอกของชาวตะวันตกที่มาเมืองไทยมีความเห็นที่มาจากภาษาโปรตุเกส มานูเอลเทพเจ้าแห่งโปรตุเกสซึ่งส่งเอกอัครราชทูตให้เจริญรุ่งเรืองผ่านความสัมพันธ์ทางการทูตกับไทยในสมัยรัชกาลที่ 1 ครั้งที่ 2 และอนุญาตให้คนโปรดมาค้าขายเป็นครั้งแรกในราชอาณาจักรไทยใน 4 เมืองใหญ่ ได้แก่ นครศรีธรรมราช, ปัตตานี Ryd และกรุงศรีซึ่งทำให้คนไทยยอมรับขนบธรรมเนียมประเพณีและยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาจากโปรตุเกสโดยเฉพาะอย่างยิ่งในนครศรีธรรมราชซึ่งได้นำวิธีการกรอกและต่อมาวิธีการทำเครื่องบรรจุเป็นที่แพร่หลายในอยุธยาจนถึง ครั้งหนึ่งในรัชสมัยของสมเด็จพระนารายณ์มหาราชโปรดทำไม้กางเขนเพื่อนำเสนอต่อสปาของสมเด็จพระสันตะปาปาในกรุงโรม ได้รับคำสั่งให้ไปที่เมืองนครศรีธรรมราชเพื่อหาช่างที่มีฝีมือให้ทำแสดงให้เห็นว่านครศรีธรรมราชเป็นศูนย์กลางของการบุกเบิก (วิบูลย์ลือสุวรรณ, 2525: 101)
วรรณรัตน์อินกำลังพูดถึงการทำงานของเครื่องบรรจุ
ฟิลเลอร์เป็นเครื่องใช้ของตกแต่งและอุปกรณ์เสริม ซึ่งแกะสลักพื้นผิวโลหะเป็นสีเงินหรือสีทองแล้วใส่ผงโลหะผสมซึ่งเป็นตะกั่วทองแดงและเงินผสมเข้าด้วยกันแล้วบดให้ละเอียดใส่น้ำแล้วโรยลงในลวดลายโลหะของแกะละลายด้วยความร้อน จะละลายเป็นสีดำเติมลวดลายของแกะจนกว่าจะเต็ม เครื่องบรรจุทำจากโลหะที่มีเงินมากกว่าโลหะอื่น ๆ หากทำโลหะอื่นมันจะถูกชุบเป็นเงิน แต่ความทนทานไม่เหมือนเงินแท้มีเครื่องบรรจุ 2 ประเภทคือเครื่องบรรจุสีดำและเครื่องบรรจุทอง เครื่องบรรจุไทยมีหลักฐานที่มีมาตั้งแต่สมัยอยุธยา ในรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าบรมไตรรัตน์นาฏนาถ แต่มีหลักฐานว่าเครื่องบรรจุศิลปะโรมันเป็นเครื่องบรรจุที่เก่าแก่ที่สุดในโลก มีกระบวนการทำให้คล้ายกัน เครื่องบรรจุไทยจึงสันนิษฐานว่าเครื่องบรรจุเข้ามาในประเทศไทยได้ 2 วิธีคือโดยชาวโปรตุเกสที่มาค้าขายกับไทยในสมัยรัชกาลที่ 2 ที่มาถึงอำเภอนครศรีธรรมราชจังหวัดปัตตานีเมอร์หรือชาวอินเดียนแดง เนื่องจากผู้นำเข้ามาเนื่องจากการค้าขายกับอินเดียที่นครศรีธรรมราชและเครื่องบรรจุเกิดที่นครศรีธรรมราชเป็นครั้งแรก (วรรณรัตน์อิน – อา, 2535: 53)